صخابه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صَخّابَه، به زن فريادكش و پر سر و صدا می‌گویند و از عنوان ياد شده در باب نکاح نام برده‌اند.


معنای لغوی

[ویرایش]

صَخْب در لغت به معناى فرياد زدن و سر و صدا كردن آمده است و صخّابه بر زنى اطلاق مى‌شود كه بسيار فرياد مى‌كشد و سر و صدا به راه مى‌اندازد.
[۱] الوافى، ج۲۱، ص۶۸.
[۳] مجمع البحرين، واژه «صخب».
برخى لغويان صخّابه را به سليطه، زن بدزبان و سلطه جو معنا كرده‌اند.
[۴] معجم مقاييس اللغة و تاج العروس، واژه «سلط».


حکم فقهی

[ویرایش]

از جمله زنانى كه ازدواج با آنان کراهت دارد، صخّابه است.
[۵] نزهة الناظر، ص۹۹.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الوافى، ج۲۱، ص۶۸.
۲. الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    
۳. مجمع البحرين، واژه «صخب».
۴. معجم مقاييس اللغة و تاج العروس، واژه «سلط».
۵. نزهة الناظر، ص۹۹.
۶. وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۸.    
۷. الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۵۴.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | ازدواج | فقه | نکاح




جعبه ابزار