طبع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



طبع، به مزاج اطلاق می‌شود.


کاربرد فقهی

[ویرایش]

از احکام مرتبط با آن در باب‌های طهارت ، صلات و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.

← باب طهارت


استفراغ و نیز خلال کردنی که موجب خون‌ریزی لثه گردد، در صورتی که طبع از آن دو آزرده شود، از موجبات استحباب وضو بر شمرده شده است.
[۱] الالفیة و النفلیة، ص۹۲.
برخی استحباب آن را نپذیرفته‌اند.
[۳] بحار الانوار، ج۸۰، ص۳۱۳.
مصرف آب پاکی که رنگ ، بو یا مزه آن به سبب زیاد ماندن یا افتادن چیزی در آن تغییر یافته برای نوشیدن، وضو و یا غسل مکروه است. برخی گفته‌اند:کراهت در فرضی است که تغیّر به گونه‌ای باشد که طبع انسان از آن کراهت و نفرت داشته باشد.
[۵] مرآة العقول، ج۱۳، ص۲۱.


← باب صلات


از جاهایی که نماز گزاردن در آن کراهت دارد، محل آلوده‌ای است که طبع انسان از آن تنفر دارد.
[۶] العروة الوثقی، ج۲، ص۳۹۸.


← باب اطعمه و اشربه


خوردن و نوشیدن خبائث حرام است. خبیث عبارت است از آنچه انسان بر حسب طبع سالم خود از آن متنفر است.
[۷] مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۲۱۷؛


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الالفیة و النفلیة، ص۹۲.
۲. الحدائق الناضرة، ج۲، ص۱۴۵.    
۳. بحار الانوار، ج۸۰، ص۳۱۳.
۴. مشارق الشموس، ص۱۸۵.    
۵. مرآة العقول، ج۱۳، ص۲۱.
۶. العروة الوثقی، ج۲، ص۳۹۸.
۷. مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۲۱۷؛
۸. مستند الشیعة، ج۱۵، ص۹ ۱۰.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۱۷۸، برگرفته از مقاله طبع.    


رده‌های این صفحه : احکام خوردنی و آشامیدنی ها | فقه | وضو




جعبه ابزار