طغیانگران (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



در این مقاله آیات مرتبط با طغیانگران معرفی می‌شوند.

فهرست مندرجات

۱ - اتمام‌حجّت بر طغیان‌گران‌
۲ - استهزاگری طغیان‌گران‌
       ۲.۱ - پرسش استهزاآمیز
       ۲.۲ - استهزاء مؤمنان
۳ - اعراض از طغیان‌گران‌
۴ - اقرار طغیان‌گران‌
۵ - اندوه برای طغیان‌گران‌
       ۵.۱ - عدم شایستگی
       ۵.۲ - توصیه به اجتناب از اندوه
۶ - پیروان طغیان‌گران‌
       ۶.۱ - دوزخی شدن
       ۶.۲ - نکوهش و بدگویی
       ۶.۳ - سرنوشت مشابه
       ۶.۴ - درخواست عذاب مضاعف
۷ - تبرّی از طغیان‌گران‌
       ۷.۱ - تبری شیطان
       ۷.۲ - تبری همراهان مشرکان
۸ - تعجّب طغیان‌گران‌
۹ - تکذیبگری طغیان‌گران‌
       ۹.۱ - تکذیب حسابرسی قیامت
       ۹.۲ - تکذیب آیات خدا
۱۰ - تهدید طغیان‌گران‌
       ۱۰.۱ - تهدید به عذاب اخروی
۱۱ - خسران طغیان‌گران‌
۱۲ - دشمنی طغیان‌گران‌
۱۳ - سرزنش طغیان‌گران‌
۱۴ - سرگردانی طغیان‌گران‌
۱۵ - طغیان‌گران و مؤمنان‌
       ۱۵.۱ - استهزا و تحقیر مؤمنان
       ۱۵.۲ - پی بردن به پندار باطل خود
       ۱۵.۳ - شرور دانستن مؤمنان
۱۶ - طغیان‌گرترین مردم‌
       ۱۶.۱ - جدا شدن در قیامت
       ۱۶.۲ - طغیان‌گرترین قوم ثمود
       ۱۶.۳ - طغیان‌گرترین قوم
۱۷ - عذاب طغیان‌گران‌
       ۱۷.۱ - عذاب ناشناخته
       ۱۷.۲ - صاعقه
       ۱۷.۳ - صیحه آسمانی
       ۱۷.۴ - تازیانه عذاب
              ۱۷.۴.۱ - تازیانه بر فرعون
              ۱۷.۴.۲ - تازیانه بر قوم عاد
              ۱۷.۴.۳ - تازیانه بر قوم ثمود
       ۱۷.۵ - عذاب طغیانگران مفسد
۱۸ - فرجام طغیان‌گران‌
۱۹ - مبارزه با طغیان‌گران‌
       ۱۹.۱ - تأثیر دعا در مبارزه
       ۱۹.۲ - درامان بودن از طغیان
       ۱۹.۳ - روش مبارزه با طغیانگر
       ۱۹.۴ - ابزار مبارزه با طغیان‌گران
       ۱۹.۵ - داشتن دستیار در مبارزه
       ۱۹.۶ - فرمان مبارزه با طغیانگر
       ۱۹.۷ - دشواری مبارزه
       ۱۹.۸ - شرح صدر در مبارزه
       ۱۹.۹ - فراهم‌سازی مقدّمات
       ۱۹.۱۰ - حکم مبارزه با طغیان
۲۰ - محرومیّت طغیان‌گران‌
۲۱ - مصادیق طغیان‌گران‌
       ۲۱.۱ - اهل‌کتاب‌
       ۲۱.۲ - صاحبان باغ سوخته‌
       ۲۱.۳ - فرعون‌
       ۲۱.۴ - قریش‌
       ۲۱.۵ - قوم ثمود
       ۲۱.۶ - قوم عاد
       ۲۱.۷ - قوم لوط
       ۲۱.۸ - قوم نوح‌
       ۲۱.۹ - کافران‌
       ۲۱.۱۰ - مشرکان‌
       ۲۱.۱۱ - منافقان‌
       ۲۱.۱۲ - منکران آخرت‌
       ۲۱.۱۳ - یهود
۲۲ - عناوین مرتبط
۲۳ - پانویس
۲۴ - منبع

اتمام‌حجّت بر طغيان‌گران‌

[ویرایش]

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله موظّف به اتمام‌حجّت بر طغيان‌گران:
أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ‌ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ. فرمان خداوند به اعراض پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از قوم خود، پس از تبلیغ و انذار آنان است كه خود، اتمام‌حجّت است‌.

استهزاگرى طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← پرسش استهزاآميز


پرسش استهزاآميز طغيان‌گران، از زمان برپایی قیامت:
فَأَمَّا مَنْ طَغى‌ يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها. فاعل «يسئلونك»، «من طغى‌» است. اين برداشت، ناظر به احتمالى است كه به قرينه «إنّما أنت منذر من يخشاها» در آيات بعد استفاده مى‌شود، زيرا كسى كه از انذار قیامت هراسى ندارد، پرسش او از زمان وقوع آن استهزايى خواهد بود.

← استهزاء مؤمنان


به مسخره گرفتن مؤمنان در دنيا، از سوى طاغيان:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ.

اعراض از طغيان‌گران‌

[ویرایش]

••• توصیه خداوند به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله براى اعراض از طغيان‌گران:
أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ‌ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ.

••• سرزنش نشدن پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله به سبب اعراض از کافران طغيانگر:
أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ‌ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ.

اقرار طغيان‌گران‌

[ویرایش]

اعتراف طغيانگران به طغیان خود:
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ.

اندوه براى طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← عدم شایستگی


عدم شايستگى طغيان‌گران و کفرپیشگان، براى دلسوزی و اندوه:
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ ... وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ.

← توصیه به اجتناب از اندوه


اجتناب از دلسوزى و تأسّف براى طغيان‌گران و كفرپيشگان، توصيه خدا به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله:
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ.

پيروان طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← دوزخی شدن


طغيان‌گران، عامل دوزخى شدن پيروان‌شان به اعتقاد پيروان:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ.

← نکوهش و بدگویی


نكوهش و بدگويى طغيان‌گران از پيروان‌شان، پس از مشاهده آنان در جهنّم:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ هذا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لا مَرْحَباً بِهِمْ إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ.

← سرنوشت مشابه


گرفتار شدن پيروان طغيان‌گران به سرنوشت خود آنان و داخل شدن همه آنان در جهنّم:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ هذا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لا مَرْحَباً بِهِمْ إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ.

← درخواست عذاب مضاعف


پيروان طغيان‌گران، خواهان دو چندان شدن عذاب رهبران‌شان در جهنّم:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ.

تبرّى از طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← تبری شیطان


تبرّی شیطان در قیامت، از انحرافات و طغيان‌گرى مشركان، با تمسّك به ربوبیّت الهی:
الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ قالَ قَرِينُهُ رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ وَ لكِنْ كانَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ.

← تبری همراهان مشرکان


تبرّی همگامان و همراهان مشرکان در قيامت، از انحرافات و طغيان‌گرى آنان:
قالَ قَرِينُهُ رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ وَ لكِنْ كانَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ. بنا بر اينكه مقصود از «قرينه» شيطان آن فرد باشد.

تعجّب طغيان‌گران‌

[ویرایش]

اظهار تعجّب و حسرت طغیان‌گران در جهنّم، از ناتوانى‌شان در ديدن مؤمنان و جايگاه آنان در بهشت:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى‌ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ.

تكذيبگرى طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← تکذیب حسابرسی قیامت


طغيان‌گران دوزخى، منكر حسابرسی قیامت:
لِلطَّاغِينَ مَآباً إِنَّهُمْ كانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً.

← تکذیب آیات خدا


طغيان‌گران، تکذیب‌کنندگان آیات خداوند:
لِلطَّاغِينَ مَآباً وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا كِذَّاباً.

تهديد طغيان‌گران‌

[ویرایش]

طغيان‌گران، مورد تهدید خداوند:
فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ. جمله «انّه بما تعملون بصير» تعليل مضمون سابق است؛ يعنى خداوند به اعمال شما آگاه است، از حدود خود تجاوز نكنيد كه مؤاخذه خواهيد شد.

← تهدید به عذاب اخروی


تهديد طغيان‌گران به عذاب اخروی، از سوى خداوند:
۱. فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى‌ أَنْفُسِكُمْ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.
۲. فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ.
۳. هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها فَبِئْسَ الْمِهادُ هذا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَ غَسَّاقٌ.
۴. إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً لِلطَّاغِينَ مَآباً.
۵. فَأَمَّا مَنْ طَغى‌ وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى‌.
۶. أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ.
۷. كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى‌ إِنَّ إِلى‌ رَبِّكَ الرُّجْعى‌ كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍ فَلْيَدْعُ نادِيَهُ‌ سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ.

خسران طغيان‌گران‌

[ویرایش]

فرجام خسارت‌بار بسيارى از مردم شهرها و آباديها، به سبب طغيان‌گرى و سرکشی در برابر پروردگار:
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً.

دشمنى طغيان‌گران‌

[ویرایش]

تخاصم و ستيزه‌جويى طغيان‌گران در جهنّم، امرى حتمى و واقع شدنى:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ.

سرزنش طغيان‌گران‌

[ویرایش]

نكوهش و انزجار و تنفّر پيروان طاغيان از طاغيان، در پى بدگويى و انزجار طاغيان از آنان:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ هذا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لا مَرْحَباً بِهِمْ إِنَّهُمْ صالُوا النَّارِ قالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَباً بِكُمْ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنا فَبِئْسَ الْقَرارُ.

سرگردانى طغيان‌گران‌

[ویرایش]

طغيان‌گران، مبتلا به حیرت و سرگردانی:
۱. اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.
۲. وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ كَما لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.
۳. مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِيَ لَهُ وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.
۴. وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.
۵. وَ لَوْ رَحِمْناهُمْ وَ كَشَفْنا ما بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.

طغيان‌گران و مؤمنان‌

[ویرایش]


← استهزا و تحقير مؤمنان


استهزا و تحقیر، از ترفندها و ابزارهاى طاغيان، عليه مؤمنان در دنيا:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى‌ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ.

← پی بردن به پندار باطل خود


پى بردن طاغيان در دوزخ، به نادرستى پندار خود، نسبت به مؤمنان در دنیا:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى‌ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ.

← شرور دانستن مؤمنان


مؤمنان، در زمره اشرار، از ديدگاه طاغيان در دنيا:
هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ‌ وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى‌ رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ.

طغيان‌گرترين مردم‌

[ویرایش]


← جدا شدن در قیامت


جدا شدن متجاوزترين و طغيان‌گرترين افراد از هر گروه و مسلك در قیامت، از سوى خداوند:
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا.

← طغیان‌گرترین قوم ثمود


قدار بن سالف، شقى‌ترين و طغيان‌گرترين فرد قوم ثمود:
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها. بر اساس نظر مفسّران، نام وى «قدار بن سالف» بوده‌است.

← طغیان‌گرترین قوم


قوم نوح، طغيان‌گرترين اقوام:
وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‌.

عذاب طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← عذاب ناشناخته


گرفتار شدن بسيارى از مردم شهرها و آباديها به عذاب ناشناخته، به سبب طغيان‌گرى و سركشى در برابر فرمان پروردگار:
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً.

← صاعقه


ناتوانى و بى‌پناهى كامل طغيان‌گران قوم ثمود، در برابر صاعقه عذاب:
وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ‌ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ‌ فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما كانُوا مُنْتَصِرِينَ.

← صیحه آسمانی


طغيان‌گران قوم ثمود، نظاره‌گر عذاب خود با صیحه آسمانی:
وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ‌ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ.

← تازیانه عذاب



←← تازیانه بر فرعون


طغیان فرعون، عامل هلاکت و فرود آمدن تازيانه عذاب بر وى:
وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ.

←← تازیانه بر قوم عاد


طغیان قوم عاد، عامل هلاكت و فرود آمدن تازیانه عذاب بر آنان:
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ.

←← تازیانه بر قوم ثمود


طغیان قوم ثمود، عامل هلاكت و فرود آمدن تازيانه عذاب بر آنان:
۱. وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ.
۲. فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَ قالُوا يا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ‌ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ.

← عذاب طغیانگران مفسد


عذاب طغيان‌گران مفسد، جلوه ربوبيّت خداوند و در راستاى پيشبرد راه پيامبران:
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ.

فرجام طغيان‌گران‌

[ویرایش]

••• فرجام خسارت‌بار طغيان‌گران:
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً.

••• طغيان‌گران، دچار فرجامى بد:
۱. هذا وَ إِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ.
۲. لِلطَّاغِينَ مَآباً.
۳. فَأَمَّا مَنْ طَغى‌ فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى‌.

مبارزه با طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← تأثیر دعا در مبارزه


تأثير دعا و نیایش به درگاه خداوند و طلب حاجت و يارى از او، در راه مبارزه با طغيان‌گر حاكم:
اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ قالَ رَبِّ اشْرَحْ‌ لِي صَدْرِي‌ وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي.

← درامان بودن از طغيان


تضمين یاری خداوند به موسی و هارون عليهما‌السلام براى در امان بودن از طغيان فرعون:
اذْهَبا إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغى‌ قالَ لا تَخافا إِنَّنِي مَعَكُما أَسْمَعُ وَ أَرى‌.

← روش مبارزه با طغیانگر


سخن نرم با طغيان‌گر حاكم، روشى صحيح در مبارزه با آن، در آغاز مبارزه:
اذْهَبا إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى‌.

← ابزار مبارزه با طغيان‌گران


داشتن زبانى گويا و فصيح، از ابزار لازم براى مبارزه با طغيان‌گران:
اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ قالَ رَبِ‌ ...وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي‌ يَفْقَهُوا قَوْلِي.

← داشتن دستیار در مبارزه


نقش بسزاى داشتن دستيار و پشتيبان از خاندان خود، در مبارزه با طغيان‌گران:
اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي‌ هارُونَ أَخِي‌ اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي‌ وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي.

← فرمان مبارزه با طغیانگر


مبارزه و برخورد با فرعون طغيان‌گر، فرمان خداوند به موسى و هارون عليهما‌السلام:
اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي‌ اذْهَبا إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى‌.

← دشواری مبارزه


دشوار بودن راه مبارزه با طغيان‌گران حاكم:
اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ قالَ رَبِ‌ ...وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي.

← شرح صدر در مبارزه


ضرورت برخوردارى از شرح صدر، در مبارزه با طغيان‌گران حاكم و دعوت آنان به اجتناب از طغيان:
اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي.

← فراهم‌سازى مقدّمات


ضرورت فراهم‌سازى مقدّمات لازم، در مواجهه و مبارزه با طغيان‌گران حاكم:
لِنُرِيَكَ مِنْ آياتِنَا الْكُبْرى‌ اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي‌ اذْهَبا إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌.

← حکم مبارزه با طغیان


لزوم مبارزه با طغيان و طغيان‌گران و رويارويى با ريشه‌هاى اصلى آن:
اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌ اذْهَبا إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌.

محروميّت طغيان‌گران‌

[ویرایش]

محروميّت طغيان‌گران، از هدایت الهی:
۱. وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ.
۲. وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ‌ أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ‌ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ.

مصاديق طغيان‌گران‌

[ویرایش]


← اهل‌كتاب‌

برخی از اهل‌کتاب مردمی طغیانگر هستند.

← صاحبان باغ سوخته‌


اعتراف باغداران یمنی، به طغيان و تجاوز از حدود الهی، بر اثر نپرداختن سهم بينوايان:
إِنَّا بَلَوْناهُمْ كَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ‌ قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ.

← فرعون‌

فرعون، حاكمى سركش و طغيانگر بود.
[۱۲۴] به مقاله طغیانگری فرعون (قرآن) رجوع شود.


← قريش‌


طغيان و سركشى افزون قریش در برابر انذارها و امتحان‌های الهی:
وَ إِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً. مقصود از «احاط بالنّاس» قريش است.

← قوم ثمود

قوم ثمود، از طغيان‌گران هلاك شده به دست خداوند بودند.
[۱۲۷] به مقاله طغیانگری قوم ثمود (قرآن) رجوع شود.


← قوم عاد

قوم عاد، از طغيان‌گرترين اقوام و هلاك شده به دست خداوند هستند.
[۱۲۸] به مقاله طغیانگری قوم عاد (قرآن) رجوع شود.


← قوم لوط


قوم لوط، مردمى طغيان‌گر:
وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‌ وَ الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوى‌. مقصود از «مؤتفكة» قوم لوط است.

← قوم نوح‌


قوم نوح، مردمى ظالم‌تر و طغيان‌گرتر از قوم عاد و ثمود:
وَ أَنَّهُ أَهْلَكَ عاداً الْأُولى‌ وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‌.

← كافران‌

کافران، مردمى طغيان‌گر و سركش هستند.
[۱۳۴] به مقاله طغیانگری کافران (قرآن) رجوع شود.


← مشركان‌

مشرکان، مردمى طغيانگر هستند.
[۱۳۵] به مقاله طغیانگری مشرکان (قرآن) رجوع شود.


← منافقان‌

منافقان، مردمانى سرگردان در وادى گمراهی و طغیانگری هستند.
[۱۳۶] به مقاله طغیانگری منافقان (قرآن) رجوع شود.


← منكران آخرت‌


••• استمرار و تداوم طغيان‌گرى و گمراهی منكران آخرت، حتّى در صورت بازگردانده شدن به دنیا، پس از مرگ:
وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ‌ وَ لَوْ رَحِمْناهُمْ وَ كَشَفْنا ما بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ. مقصود از «كشفنا ما بهم من ضرّ» بازگرداندن به دنيا -دار تکلیف‌- است.

••• درخواست نزول ملائکه براى خويش و رؤیت خداوند از سوى منکران معاد، برخاسته از روح طغيان و سرکشی آنان:
وَ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى‌ رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً.

← يهود

بسيارى از یهودیان، در برابر احكام و معارف الهى طغيانگرى و كفرورزى می‌کردند.
[۱۴۱] به مقاله طغیانگری یهود (قرآن) رجوع شود.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

کیفر طغیان (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۳.    
۲. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۴.    
۳. نازعات/سوره۷۹، آیه۳۷.    
۴. نازعات/سوره۷۹، آیه۴۲.    
۵. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۶. ص/سوره۳۸، آیه۶۳.    
۷. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۳.    
۸. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۴.    
۹. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۳.    
۱۰. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۴.    
۱۱. قلم/سوره۶۸، آیه۳۱.    
۱۲. مائده/سوره۵، آیه۶۸.    
۱۳. مائده/سوره۵، آیه۶۸.    
۱۴. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۱۵. ص/سوره۳۸، آیه۶۱.    
۱۶. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۱۷. ص/سوره۳۸، آیه۵۹.    
۱۸. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۱۹. ص/سوره۳۸، آیه۵۹.    
۲۰. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۲۱. ص/سوره۳۸، آیه۶۱.    
۲۲. ق/سوره۵۰، آیه۲۶.    
۲۳. ق/سوره۵۰، آیه۲۷.    
۲۴. ق/سوره۵۰، آیه۲۷.    
۲۵. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۹، ص ۲۲۰.    
۲۶. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۲۷. ص/سوره۳۸، آیه۶۲.    
۲۸. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۲.    
۲۹. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۷.    
۳۰. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۲.    
۳۱. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۸.    
۳۲. هود/سوره۱۱، آیه۱۱۲.    
۳۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۱، ص ۴۹.    
۳۴. یونس/سوره۱۰، آیه۲۳.    
۳۵. هود/سوره۱۱، آیه۱۴.    
۳۶. ص/سوره۳۸، آیات۵۵-۵۷.    
۳۷. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۱.    
۳۸. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۲.    
۳۹. نازعات/سوره۷۹، آیات۳۷-۳۹.    
۴۰. فجر/سوره۸۹، آیه۶.    
۴۱. فجر/سوره۸۹، آیه۱۱.    
۴۲. علق/سوره۹۶، آیه۶.    
۴۳. علق/سوره۹۶، آیه۸.    
۴۴. علق/سوره۹۶، آیات۱۵-۱۸.    
۴۵. طلاق/سوره۶۵، آیه۸.    
۴۶. طلاق/سوره۶۵، آیه۹.    
۴۷. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۴۸. ص/سوره۳۸، آیه۶۴.    
۴۹. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۵۰. ص/سوره۳۸، آیه۵۹.    
۵۱. ص/سوره۳۸، آیه۶۰.    
۵۲. بقره/سوره۲، آیه۱۵.    
۵۳. انعام/سوره۶، آیه۱۱۰.    
۵۴. اعراف/سوره۷، آیه۱۸۶.    
۵۵. یونس/سوره۱۰، آیه۱۱.    
۵۶. مؤمنون/سوره۲۳، آیه۷۵.    
۵۷. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۵۸. ص/سوره۳۸، آیه۶۲.    
۵۹. ص/سوره۳۸، آیه۶۳.    
۶۰. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۶۱. ص/سوره۳۸، آیه۶۲.    
۶۲. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۶۳. ص/سوره۳۸، آیه۶۲.    
۶۴. مریم/سوره۱۹، آیه۶۹.    
۶۵. شمس/سوره۹۱، آیه۱۱.    
۶۶. شمس/سوره۹۱، آیه۱۲.    
۶۷. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۱۰، ص ۷۵۵.    
۶۸. زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج ۴، ص ۷۶۰.    
۶۹. نجم/سوره۵۳، آیه۵۲.    
۷۰. طلاق/سوره۶۵، آیه۸.    
۷۱. ذاریات/سوره۵۱، آیات۴۳-۴۵.    
۷۲. ذاریات/سوره۵۱، آیه۴۳.    
۷۳. ذاریات/سوره۵۱، آیه۴۴.    
۷۴. فجر/سوره۸۹، آیه۱۰.    
۷۵. فجر/سوره۸۹، آیه۱۱.    
۷۶. فجر/سوره۸۹، آیه۱۳.    
۷۷. فجر/سوره۸۹، آیه۶.    
۷۸. فجر/سوره۸۹، آیه۱۱.    
۷۹. فجر/سوره۸۹، آیه۱۳.    
۸۰. فجر/سوره۸۹، آیه۹.    
۸۱. فجر/سوره۸۹، آیه۱۱.    
۸۲. فجر/سوره۸۹، آیه۱۳.    
۸۳. اعراف/سوره۷، آیه۷۷.    
۸۴. اعراف/سوره۷، آیه۷۸.    
۸۵. فجر/سوره۸۹، آیه۱۱.    
۸۶. فجر/سوره۸۹، آیه۱۳.    
۸۷. طلاق/سوره۶۵، آیه۸.    
۸۸. طلاق/سوره۶۵، آیه۹.    
۸۹. ص/سوره۳۸، آیه۵۵.    
۹۰. نبأ/سوره۷۸، آیه۲۲.    
۹۱. نازعات/سوره۷۹، آیه۳۷.    
۹۲. نازعات/سوره۷۹، آیه۳۹.    
۹۳. طه/سوره۲۰، آیه۲۴.    
۹۴. طه/سوره۲۰، آیه۲۵.    
۹۵. طه/سوره۲۰، آیه۲۶.    
۹۶. طه/سوره۲۰، آیه۴۳.    
۹۷. طه/سوره۲۰، آیه۴۵.    
۹۸. طه/سوره۲۰، آیه۴۶.    
۹۹. طه/سوره۲۰، آیه۴۳.    
۱۰۰. طه/سوره۲۰، آیه۴۴.    
۱۰۱. طه/سوره۲۰، آیه۲۴.    
۱۰۲. طه/سوره۲۰، آیه۲۵.    
۱۰۳. طه/سوره۲۰، آیه۲۷.    
۱۰۴. طه/سوره۲۰، آیه۲۸.    
۱۰۵. طه/سوره۲۰، آیه۲۴.    
۱۰۶. طه/سوره۲۰، آیات۲۹-۳۲.    
۱۰۷. طه/سوره۲۰، آیات۴۲-۴۴.    
۱۰۸. طه/سوره۲۰، آیات۲۴-۲۶.    
۱۰۹. طه/سوره۲۰، آیه۲۴.    
۱۱۰. طه/سوره۲۰، آیه۲۵.    
۱۱۱. طه/سوره۲۰، آیه۲۳.    
۱۱۲. طه/سوره۲۰، آیه۲۴.    
۱۱۳. طه/سوره۲۰، آیه۴۲.    
۱۱۴. طه/سوره۲۰، آیه۴۳.    
۱۱۵. طه/سوره۲۰، آیه۲۴.    
۱۱۶. طه/سوره۲۰، آیه۴۳.    
۱۱۷. یونس/سوره۱۰، آیه۱۱.    
۱۱۸. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۱.    
۱۱۹. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۳.    
۱۲۰. ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۴.    
۱۲۱. به مقاله طغیانگری اهل‌کتاب (قرآن) رجوع شود.
۱۲۲. قلم/سوره۶۸، آیه۱۷.    
۱۲۳. قلم/سوره۶۸، آیه۳۱.    
۱۲۴. به مقاله طغیانگری فرعون (قرآن) رجوع شود.
۱۲۵. اسراء/سوره۱۷، آیه۶۰.    
۱۲۶. زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج ۲، ص ۶۷۴.    
۱۲۷. به مقاله طغیانگری قوم ثمود (قرآن) رجوع شود.
۱۲۸. به مقاله طغیانگری قوم عاد (قرآن) رجوع شود.
۱۲۹. نجم/سوره۵۳، آیه۵۲.    
۱۳۰. نجم/سوره۵۳، آیه۵۳.    
۱۳۱. زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج ۴، ص ۴۲۹.    
۱۳۲. نجم/سوره۵۳، آیه۵۰.    
۱۳۳. نجم/سوره۵۳، آیه۵۲.    
۱۳۴. به مقاله طغیانگری کافران (قرآن) رجوع شود.
۱۳۵. به مقاله طغیانگری مشرکان (قرآن) رجوع شود.
۱۳۶. به مقاله طغیانگری منافقان (قرآن) رجوع شود.
۱۳۷. مؤمنون/سوره۲۳، آیه۷۴.    
۱۳۸. مؤمنون/سوره۲۳، آیه۷۵.    
۱۳۹. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۷، ص ۱۸۱.    
۱۴۰. فرقان/سوره۲۵، آیه۲۱.    
۱۴۱. به مقاله طغیانگری یهود (قرآن) رجوع شود.


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱۹، ص۱۷۶، برگرفته از مقاله «طغیانگری».    


رده‌های این صفحه : طغیانگری | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار