ظنین

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظَنین به معنای متهم از آن در باب شهادات سخن گفته‌اند .


تعریف ظنین

[ویرایش]

ظنین به کسی گویند که مردم به او بدگمان‌اند و به وی اعتماد ندارند. در روایتی فاسق و خائن از مصادیق ظنین شمرده شده‌اند. از این رو، ظنین به متهم به بی دینی یا متهم به دروغ و خیانت تعریف شده است. از آن در باب شهادات سخن گفته‌اند.
بر اساس روایتی، شهادت ظنین نزد قاضی پذیرفته نیست. ظنین هرچند در لغت به معنای مطلق متهم آمده است، لیکن از نگاه فقها مراد از آن تهمتی خاص است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. کتاب السرائر، ج۲، ص ۱۲۰.    
۲. مرآة العقول ۲۴، ص۲۴۷.    
۳. جواهر الکلام ۴۱، ص ۶۱.    
۴. وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۳۷۳ - ۳۷۴.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۲۶۷، برگرفته از مقاله«ظنین».    


رده‌های این صفحه : شهادات | فقه




جعبه ابزار