ظن مانع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دلیل ظنی معتبر، دلالت کننده بر عدم اعتبار یک ظن خاص را ظن مانع می‌گویند.


تعریف ظن مانع

[ویرایش]

ظن مانع، مقابل ظن ممنوع، و به معنای دلیل ظنی معتبری است که بر عدم اعتبار ظن خاصی اقامه گردیده است، مثل آن که شهرتی، بر عدم اعتبار ظن حاصل از استحسان اقامه شود، و از آن جا که شهرت از ادله ظن آور است به همین دلیل به ظن حاصل از آن " ظن مانع " می‌گویند، زیرا مانع از حجیت ظن حاصل از استحسان ( ظن ممنوع ) گردیده است.

اقتضای مقدمات انسداد

[ویرایش]

در این که اقتضای مقدمات انسداد، رجحان ظن مانع است و یا ظن ممنوع، یا تساقط هر دو، و یا تمسک به هر یک که قوی تر است، اختلاف وجود دارد.
[۱] انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائد الاصول، ج۱، ص۲۶۱.
[۳] ذهنی تهرانی، محمد جواد، تحریر الفصول، ج۳، ص۴۵۳.
[۵] فاضل لنکرانی، محمد، ایضاح الکفایة، ج۴، ص۴۲۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائد الاصول، ج۱، ص۲۶۱.
۲. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۴۸۴-۴۸۶.    
۳. ذهنی تهرانی، محمد جواد، تحریر الفصول، ج۳، ص۴۵۳.
۴. جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۵، ص۷۵.    
۵. فاضل لنکرانی، محمد، ایضاح الکفایة، ج۴، ص۴۲۳.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ظن مانع».


رده‌های این صفحه : اصول فقه | ظن | مباحث حجت | مباحث ظن




جعبه ابزار