ظهور تعلیقی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظهور متوقف بر عدم ذکر قيد را ظهور تعليقي مي‌گويند.


معناي ظهور تعليقي

[ویرایش]

ظهور تعليقي، مقابل ظهور تنجیزی بوده و عبارت است از ظهوري که انعقاد آن، معلّق بر عدم بيان تقیید مي‌باشد؛ به اين معنا که نياوردن قید در کلام، سبب انعقاد ظهور مي‌گردد، مانند:ظهور کلام در اطلاق، که معلق بر عدم بيان تقييد است؛ بنابراين، ظهور مطلق، ظهور تعليقي است و بستگي به اتمام مقدمات حکمت دارد.
[۲] عراقي، ضياء الدين، نهاية الافکار، ج۳، ص۱۴۷.
[۳] جزايري، محمدجعفر، منتهي الدراية في توضيح الکفاية، ج۸، ص۲۵۷.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مکارم شیرازی، ناصر، انوارالاصول، ج۳، ص۵۱۰.    
۲. عراقي، ضياء الدين، نهاية الافکار، ج۳، ص۱۴۷.
۳. جزايري، محمدجعفر، منتهي الدراية في توضيح الکفاية، ج۸، ص۲۵۷.
۴. خویی، ابو القاسم، مصباح الاصول، ج۳، ص۳۷۷.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ظهور تطبیقی».






جعبه ابزار