ظهور عرفی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



معنای متبادر نزد عرف هنگام شنیدن لفظ را ظهور عرفی می‌گویند.


تعریف

[ویرایش]

به انسباق یک معنا در اذهان اهل عرف هنگام شنیدن یک لفظ ، ظهور عرفی می‌گویند؛ به بیان دیگر، فهم عمومی از کلام را - اگر چه به کمک قراین مقامی ‌باشد - ظهور عرفی می‌گویند.

ویژگی ظهور عرفی

[ویرایش]

از ویژگی‌های این ظهور آن است که می‌توان در مقام استدلال و مناظرات به آن استناد کرد و شارع مقدس نیز به پیروی از عقلا این ظهور را حجت دانسته و طبق آن عمل می‌کند.

نظر خویی

[ویرایش]

مرحوم خویی در کتاب " محاضرات فی الاصول " آمده است. " فانّ المتّبع فی ذلک الباب الظهورات العرفیة التی قد جرت علی متابعتها السیرة العقلائیة فی مسألة الاحتجاج و اللجاج دون الاستحسانات العقلیة و الامور الظنیة اذ لم یترتب علها أی اثر شرعی الا اذا کانت موجبة للظهور العرفی فحینئذٍ العمل بالظهور، لا بها کما لا یخفی ".
[۲] انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائد الاصول، ج۱، ص۷۲.
[۳] سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۳۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. خویی، ابو القاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۱۲۵.    
۲. انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائد الاصول، ج۱، ص۷۲.
۳. سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۳۲.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ظهور عرفی».






جعبه ابزار