عبدالله بن عمر عرجی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عبدالله بن عمر عَرجی، از شعرای عصر اموی بود که سرانجام به سال ۱۲۰ ق در مکه درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

عبدالله بن عمر بن عمرو بن عثمان بن عفان، شاعری خوش قریحه و غزل‌سرا که به سبک ابن ابی‌ربیعه شعر می‌سرود. وی را به دلیل سکونت در دهکده «عرج» از نواحی طائف عرجی نامیدند. از ادبای ظریف طبع و بخشنده بود. وی برای اطعام از راه رسیدگان شب، دیگ‌هایی را بار می‌گذاشت، از تکسواران برجسته‌ای بود که با مسلمة بن عبدالملک در جنگ‌هایش با رومیان همراه بود و به نیکی از عهده جنگ برآمد. محمد بن هشام، والی مکه، دایی هشام بن عبدالملک او را زندانی کرد، زیرا عرجی در وصف مادرش، جیداء و همسرش، جبره مخزومی شعرهایی عاشقانه سرود. وی تا زمان مرگش در زندان بود. عرجی در مکه زیست و سرانجام به سال ۱۲۰ ق در همان‌جا درگذشت.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۰۹.    
۲. ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱، ص۲۹۸.    
۳. بغدادی، عبدالقادر، خزانه الادب، ج۵، ص۳۳۴.    


منبع

[ویرایش]

عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۳۱۳.





جعبه ابزار