غریب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



غریب، به دور افتاده از وطن یا شخص مسافر را می‌گویند.


کاربردفقهی

[ویرایش]

از آن به مناسبت در باب تجارت و شهادات نام برده‌اند.

← در تجارت


چنانچه بازرگانی غریب برای فروش، کالایی به شهری بیاورد، به قول مشهور، وکیل شدن یکی از شهروندان از طرف او برای فروختن کالایش کراهت دارد.

← در شهادت


گواهی ذمی‌ای که هم کیشانش او را عادل و صالح می‌دانند، در خصوص وصیّت مسلمان، در صورت یافت نشدن مسلمانی عادل برای شهادت، پذیرفته می‌شود، برخی قدما پذیرش شهادت او را مشروط به غریب بودن وصیت کننده دانسته‌اند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مستند الشیعة، ج۱۴، ص۳۳.    
۲. جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۶۱.    
۳. جواهر الکلام، ج۴۱، ص۱۹ -۲۰.    
۴. الکافی فی الفقه، ص۴۳۶.    
۵. المبسوط، ج۸، ص۱۸۷.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵ ص۵۴۵، برگرفته از مقاله«غریب».    



جعبه ابزار