فواتح تحمیدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فواتح تحمیدی، آیات آغازین برخی از سوره‌ها، محتوی ستایش خداوند است.


تعریف

[ویرایش]

ستایش و تحمید و تنزیه خداوند در آغاز چهارده سوره قرآن کریم آمده است که به آن‌ها «فواتح تحمیدی و تسبیحی» می‌گویند. این ستایش و تحمید، با دو بیان آمده است:

← سوره‌های تحمیدی


اثبات صفات مدح باری تعالی که با دو لفظ «الحمد» و «تبارک» در آغاز هفت سوره حمد، انعام، کهف، سبا، فاطر، فرقان و ملک آمده است و به آن‌ها «سوره‌های تحمیدی» می‌گویند؛

← سوره‌های تسبیحی


تنزیه خداوند از صفات نقص که این نیز در آغاز هفت سوره اسراء، اعلی، حدید، صف، حشر، تغابن و جمعه آمده است و به آن‌ها « سور تسبیحی» می‌گویند.
تساوی فواتح تحمیدی و فواتح تسبیحی، از اسرار قرآن شمرده شده است.
[۱] حجتی، محمد باقر، ۱۳۱۱ -، پژوهشی درتاریخ قرآن کریم، ص۱۱۳.
[۴] کمالی دزفولی، علی، ۱۲۹۲ -، قرآن ثقل اکبر، ص۳۷۷.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. حجتی، محمد باقر، ۱۳۱۱ -، پژوهشی درتاریخ قرآن کریم، ص۱۱۳.
۲. زرکشی، محمد بن بهادر، ۷۴۵ - ۷۹۴ق، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، ج۱، ص۱۶۴.    
۳. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۳۶۱.    
۴. کمالی دزفولی، علی، ۱۲۹۲ -، قرآن ثقل اکبر، ص۳۷۷.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «فواتح تحمیدی».    



جعبه ابزار