فوریت عرفی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فوریت عرفی، فهم عرف از شتاب در امتثال امر مولا می باشد.


تعریف

[ویرایش]

فوریت عرفی، از اقسام فور و تراخی و مقابل فوریت عقلی بوده و به معنای دیدگاه و فهم عرف از مفهوم فوریت امتثال امر مولا شتاب در به جا آوردن فرمان مولا و تعیین مقدار زمان و میزان شتاب مامور ( مکلف ) در به جا آوردن آن امر است.

مثال

[ویرایش]

برای مثال، اگر مولا به عبد خود بگوید: برایم آب بیاور، و عبد با چند دقیقه درنگ، به انجام خواسته مولا اقدام نماید، عرف کار وی را پسندیده و او را مطیع می‌داند، زیرا نزد عرف درنگ چند دقیقه‌ای تاخیر محسوب نمی‌شود. اما در فوریت عقلی، عقل می‌گوید مکلف باید در اولین فرصت ممکن، فرمان را اطاعت کند.

نکته

[ویرایش]

اصولیونی که در باب اوامر، به فوریت معتقد ند، فوریت عرفی را قصد می‌کنند نه عقلی، زیرا در خطاب‌های شرعی ، فهم عرفی ملاک است.
[۱] الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، اصفهانی، محمد حسین، ص۷۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، اصفهانی، محمد حسین، ص۷۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۰۶، برگرفته از مقاله «فوریت عرفی».    

رده‌های این صفحه : فور و تراخی




جعبه ابزار