قبول (فقه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قبول این است که مشتری بگوید: «قبلت» یا «اشتریت» یا «ابتعت» و نظیر آنها،
[۱] مغنی المحتاج، ج۲، ص۳.
[۲] المهذب (ابو اسحاق شیرازی)، ج۱، ص۲۵۷.
که مقابل ایجاب است.


منظور از قبول

[ویرایش]

به تعبیری دقیق‌تر قبول عبارت از رضا به ایجاب و پذیرفتن آن است اعم از این‌که ایجاب انشاء تملیک یا تزویج باشد.

انواع قبول

[ویرایش]

و آن بر سه گونه است:
الف ـ گاهی به لفظ قبلت و رضیت می‌باشد.
ب ـ و زمانی به طریق امر و استیجاب می‌باشد مانند «بعنی».
ج ـ و گاهی به لفظ اشتریت و ملکت (به تخفیف لام) و ابتعت می‌باشد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مغنی المحتاج، ج۲، ص۳.
۲. المهذب (ابو اسحاق شیرازی)، ج۱، ص۲۵۷.
۳. مکاسب شیخ انصاری، ص۹۶.    


منبع

[ویرایش]

جابری عرب‌لو، محسن، فرهنگ اصطلاحات فقه فارسی.



جعبه‌ابزار