قصه قارون

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قصه قارون، سرگذشت قرآنی قارون یکی از ثروتمندان سرکش بنی اسرائیل را می‌گویند.


در قرآن

[ویرایش]

از جمله قصه‌های قوم بنی اسرائیل ، قصه قارون است. قارون از شخصیت‌های منفور در قرآن کریم است. او از قوم بنی اسرائیل بود. نامش سه بار در قرآن کریم ذکر شده است:
از آیات قرآن استفاده می‌شود:
۱. او از بنی اسرائیل بود؛ ولی راه تعدی و تکبر پیش گرفت.
۲. ثروت کلانی داشت. در مقام پند به او می‌گفتند هم بخور و هم بخوران و این ثروت خدادادی را مایه خودپسندی مکن. در جواب می‌گفت: خدا این ثروت را به من نداده است؛ بلکه با لیاقت خود به آن دست یافته‌ام.
۳. ثروت خویش را به رخ مردم می‌کشید.
۴. قدرت و ثروت خویش را مایه افساد قرار داده، از آن سوء استفاده می‌کرد.
۵. سرانجام زمین دهان گشود و او و خانه اش را فروبرد.
۶. سرگذشت او چه پیش از عذاب و چه پس از عذاب مایه شگفتی و اعجاب دیگران بود.

در تورات

[ویرایش]

لفظ «قارون» در تورات وجود ندارد؛ ولی سه تن به نام « قورح » در تورات معرفی شده‌اند و درباره یکی از آن‌ها داستانی شبیه داستان قرآن کریم در تورات، تلمود و کتاب‌های دیگر یهود با تفصیل بیشتر ذکر شده است.
[۵] خزائلی، محمد، ۱۲۹۲-۱۳۵۳، اعلام القرآن، ص۴۸۹.
[۶] قرشی بنابی، علی اکبر، ۱۳۰۷ -، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۱۰.
[۷] خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی، ج۲، ص(۱۶۱۷-۱۶۱۸).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. قصص/سوره۲۸، آیه۷۶.    
۲. غافر/سوره۴۰، آیه۲۴.    
۳. عنکبوت/سوره۲۹، آیه۳۹..    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵ -، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۱۵۱.    
۵. خزائلی، محمد، ۱۲۹۲-۱۳۵۳، اعلام القرآن، ص۴۸۹.
۶. قرشی بنابی، علی اکبر، ۱۳۰۷ -، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۱۰.
۷. خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی، ج۲، ص(۱۶۱۷-۱۶۱۸).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «قصه قارون».    



جعبه ابزار