قطع عرفی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظنّ قوی ملحق به قطع در نزد عرف را قطع عرفی گویند.


تعریف

[ویرایش]

قطع عرفی، مقابل قطع وجدانی بوده و به ظن بسیار قوی گفته می‌شود که در آن احتمال خلاف، به اندازه‌ای کم و ناچیز است که عُقلا و عرف، به آن اعتنا نمی‌کنند و با آن مثل قطع رفتار نموده و از آن برای آنها اطمینان و سکون قلبی به وجود می‌آید. بنابراین، قطع عرفی، در واقع قطع نیست و احتمال خلاف در آن وجود دارد، اما آن قدر نزدیک به علم است که عرف با آن، همانند قطع برخورد می‌کند.
[۴] دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۲، ص۴۲.
[۵] المدخل الی عذب المنهل، شعرانی، ابوالحسن، ص۱۷.
[۶] المدخل الی عذب المنهل، شعرانی، ابوالحسن، ص۲۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. انوار الاصول، مکارم شیرازی، ناصر، ج۲، ص۲۲۶.    
۲. اجود التقریرات، نائینی، محمد حسین، ج۱، ص ۴۸۹-۴۸۸.    
۳. دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۱، ص۲۸۲.    
۴. دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۲، ص۴۲.
۵. المدخل الی عذب المنهل، شعرانی، ابوالحسن، ص۱۷.
۶. المدخل الی عذب المنهل، شعرانی، ابوالحسن، ص۲۲.
۷. مفاتیح الاصول، مجاهد، محمد بن علی، ص۳۲۹.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۲۰، برگرفته از مقاله «قطع عرفی».    


رده‌های این صفحه : اصول فقه | قطع | مباحث حجت | مباحث ظن




جعبه ابزار