محمد بن حسن بن زین‌الدین

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فخرالدین، ابوجعفر محمد بن حسن بن زید الدین الشهید الثانی نوه شهید ثانی و فرزند صاحب معالم است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

وی تحصیل را در محضر پدر آغاز کرد، و با بهره‌وری از محضر آن فقیه ژرف اندیش بزرگ و فقیه جلیل القدر سید محمد، صاحب «المدارک» به جایگاه بلندی از دانش و فقاهت دست یافت. پس از ارتحال آن دو بزرگوار به مکه رفت و در محضر میرزا محمد استرآبادی صاحب «کتاب الرجال» به تعمیق و توسیع آموخته‌هایش پرداخت و به ویژه در حدیث و رجال از آن بزرگوار بسی بهره برد.
مؤلف گاه به دمشق می‌رفت و با عالمان عامه، دیدار می‌کرد و در فراگیری و فرادهی، مرزهای مذهبی را در می‌نوردید. پیوستگی پنج ساله‌ی او با رجالی بزرگ محمد امین استرآبادی او را در دانش رجال به چیرگی عظیمی رساند. گستردگی آگاهی‌های مؤلف در دانش رجال از شرح مورد گفتگو به روشنی پیدا است.

آرای رجالی

[ویرایش]

محققان برخی از آرای رجالی مؤلف را بدین سان گزارش کرده‌اند:
۱. روایت بزرگانی چون کلینی از کسی، نشانگر اعتبار او است.
۲. اعتماد بر نقل مراسیل، صلاحیت برای قدح رجالی ندارد.
۳. در تعارض اقوال نجاشی و شیخ در جرح و تعدیل، قول نجاشی را مقدم می‌دارد.
۴. اگر نجاشی از مذهب کسی یاد نکند، نشانگر نفی مذهب خاص از او است.
۵. حدیث ابراهیم بن هاشم را «حسن» می‌داند و نه «صحیح»
۶. «اضمار» موجب ضعف حدیث نیست.
۷. وکالت امامان علیه‌السّلام وثاقت وکیل را ثابت نمی‌کند.

تالیفات

[ویرایش]

۱- استقصاء الاعتبار فی شرح الاستبصار
۲- شرح صحیفه سجادیه

عناوین مرتبط

[ویرایش]

استقصاء الاعتبار فی شرح الاستبصار (کتاب)

منبع

[ویرایش]
نرم افزار جامع الاحادیث، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.






جعبه ابزار