نجم‌الدین ابوالعباس احمد بن عبدالرحمن آل‌قدامه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نجم‌الدّین ابوالعباس احمد بن عبدالرحمن، از شخصیت‌های آلِ قُدامه، می‌باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

نجم‌الدّین ابوالعباس احمد بن عبدالرحمن بن احمد (۶۵۱-۶۸۹ق/۱۲۵۳-۱۲۹۰م).
وی از خطیب مَرْدا ابوعبدالله محمد بن اسماعیل و ابراهیم بن خلیل و ابن عبدالدّائم حدیث شنید، اما روایت نکرد. فقه را از پدر آموخت و در دارالحدیث اشرفیّه در قاسیون درس می‌گفت. خطابت قاسیون و امامت حلقۀ حنبلیان و سرپرستی اوقاف آنان را به عهده داشت.
پس از آن‌که پدرش از مقام قاضی القضاتی کناره گرفت، بر جای او نشست.
در فتح طرابلس به دست سلطان ملک منصور حضور داشت. در قاسیون به خاک سپرده شد.
[۱] ذهبی، شمس‌الدین محمد، العبر، ج۳، ص۳۸۶، به کوشش ابوهاجر محمد السعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
[۲] ابن رجب، زین‌الدین، الذیل علی طبقات الحنابله، ج۲، ص۳۲۲، قاهره، ۱۳۷۲ق.
[۵] ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۲، ص۴۹۶، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ذهبی، شمس‌الدین محمد، العبر، ج۳، ص۳۸۶، به کوشش ابوهاجر محمد السعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.
۲. ابن رجب، زین‌الدین، الذیل علی طبقات الحنابله، ج۲، ص۳۲۲، قاهره، ۱۳۷۲ق.
۳. ابن تغری بردی، یوسف، المنهل الصافی، ج۱، ص۳۳۰، قاهره، ۱۳۷۵ق.    
۴. صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۷، ص۳۰.    
۵. ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۲، ص۴۹۶، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.
۶. ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۳، ص۳۱۹، قاهره، ۱۳۵۱ق.    
۷. ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۷، ص۳۸۵، قاهره، ۱۳۸۳ق.    
۸. ابن عماد، عبدالحی، شذرات الذّهب، ج۵، ص۴۰۷-۴۰۸، قاهره، ۱۳۵۱ق.    


منبع

[ویرایش]

دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.    



جعبه ابزار