هجاء مؤمن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



هِجاء به کسر هاء خلاف مدح است، یعنی هجو کردن.


منظور از هجاء مؤمنین

[ویرایش]

غرض از هجاء مؤمنین ذکر معایب آنان به شعر می‌باشد.

حکم هجاء مؤمنین

[ویرایش]

هجاء مؤمنین به اجماع حرام است و ادله حرمت غیبت بر آن دلالت دارد، و همچنین است غیبت.

← منظور از غیبت


مراد از غیبت ذکر امور و گفتن مطالبی است در غیاب شخص که خوش ندارد گفته شود و خشم او را بر می‌انگیزد.
و به بیان دیگر غِیبت به کسر غین بر شمردن نقائص و معایب موجود در شخص در غیاب وی است و اگر معایبی گفته شود که در شخص موجود نیست بهتان نامیده می‌شود.
[۸] تعریفات جرجانی، ص۱۴۳.


←← حکم غیبت و بهتان


و هر دو به استناد آیات و روایات حرام است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. الصحاح، ج۶، ص۲۵۳۳.    
۲. مکاسب شیخ انصاری، ج۲، ص۱۱۷.    
۳. حدائق الناضره، ج۱۸، ص۱۴۶.    
۴. ریاض المسائل، ج۱، کتاب تجارت، ج۱۳، ص۵۲۵.    
۵. مکاسب شیخ انصاری، ج۲، ص۱۱۷.    
۶. حدائق الناضره، ج۱۸، ص۱۴۶.    
۷. شرح لمعه، ج۳، ص۲۱۴.    
۸. تعریفات جرجانی، ص۱۴۳.


منبع

[ویرایش]

جابری عرب‌لو، محسن، فرهنگ فقه اصطلاحات اسلامی، ص۱۸۴-۱۸۵.



جعبه ابزار