هجیمه بنت حیی وصابی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



هجیمه بنت حیی وصابی
نسب‌شناسی
نام هُجَیمه دختر حیّیّ
لقب ام‌درداء صغری
قبیله قبیله وصاب
ولادت/وفات
محل زندگیدمشق و بیت المقدس
تاریخ وفات سال ۸۱ قمری
اطلاعات مذهبی
دین اسلام
فعالیت‌ها
نقش‌های دینی از زنان تابعی، محدث و فقیه
هُجَیمه دختر حیّیّ معروف به ‌ام‌درداء صغری، از قبیله وصاب و از زنان تابعی و محدث بود. او تا آخر عمر ازدواج مجدد نکرد و در کَنَف حمایت بنی‌امیه زیست. هُجَیمه، سرانجام در سال ۸۱ قمری درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

هجیمه وصابی، دختر حیّیّ که به قبیله «وصاب» از قبایل حِمْیر یمنی است. وی اهل دمشق بود. ابودرداء با وی ازدواج کرد و از آن پس، ‌ام‌درداء صغری نامیده شد تا با این نام از‌ ام‌درداء کبری ـ که خیّره، دختر ابوحدرد و همسر اول ابودرداء بود ـ تمییز داده شود. هجیمه از تابعین و زنی فقیه و محدّث بود و از علم و دانش و عقل بهره‌ای بسیار داشت. او از ابودرداء، سلمان فارسی و عایشه ام‌المؤمنین حدیث نقل کرد و حافظان بزرگ حدیث، از او حدیث نقل کرده‌اند. وی زنی زیبا بود که لباس زاهدان (که از سر تا پا را می‌پوشاند) بر تن می‌کرد و در صف مردان نماز می‌گزارد. او هم‌چنین در جلسات قاریان قرآن شرکت می‌کرد تا این‌که همسرش، ابودرداء، به او فرمان داد تا به جمع زنان بپیوندد.
ابودرداء پس از مدتی درگذشت و معاویة بن ابی‌سفیان از هجیمه خواستگاری کرد، اما هجیمه برای ابراز وفاداری نسبت به شوهر اولش از ازدواج با معاویه خودداری ورزید. او در کَنَف حمایت بنی‌امیه زیست و شش ماه را در دمشق و شش ماه را در بیت‌المقدس اقامت می‌کرد.
[۳] سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره فی تاریخ مصر والقاهره، ج۱، ص۲۴۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۷۷.    
۲. ابن عبد البر، یوسف‌ بن‌ عبدالله، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب، ج۴، ص۱۹۳۵.    
۳. سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، حسن المحاضره فی تاریخ مصر والقاهره، ج۱، ص۲۴۲.
۴. ابن اثیر، علی بن ابی‌الکرم، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج۵، ص۴۴۸.    
۵. ابن حبان بُستی، محمد بن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۱۷.    
۶. مزی، یوسف بن زکی، تهذیب الکمال، ج۳۵، ص۳۵۳.    


منبع

[ویرایش]

عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۲۴۸.





جعبه ابزار