وقتیه مطلقه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



وقتیه مطلقه، قضيه‌ای است كه به ضرورت ثبوت محمول براى موضوع در وقت معينى حكم شده باشد.


توضیح اصطلاح

[ویرایش]

وقتیه مطلقه، یا حینیه مطلقه از اقسام قضایای موجهه بسیطه است و آن قضیه‌ای است که به تحقق نسبت بین موضوع و محمول دلالت می‌کند، اما دلالت آن فقط در زمان اتصاف موضوع به صفت و حالت خود، صادق است، مانند: هر پرنده‌ای مادام که در حال پرواز است، بال‌های خود را حرکت می‌دهد.

وجه تسمیه

[ویرایش]

نام‌گذاری این قضیه به "وقتیه" به دلیل مقید شدن آن به ضرورت در وقت معین و به "مطلقه" به دلیل عدم تقید آن به "لا دوام" است. این قضیه به دلیل این که جهت آن مشروط است به اتصاف موضوع به وصف عنوانی، شبیه قضیه مشروطه و قضیه عرفیه است.
[۲] فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال ‌المیزان، ص۸۲-۸۴.
[۳] تفتازانی، عبدالله بن شهاب‌الدين، الحاشیة علی تهذیب المنطق، ص۷۲.
[۴] شهاب‌الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات، ص۱۲۳.
[۵] گرامی، محمدعلی، منطق مقارن، ص۱۱۶.


مستندات مقاله

[ویرایش]

در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است:

• گرامی، محمدعلی، منطق مقارن.
• فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال‌ المیزان.
• شهاب‌الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات.
• تفتازانی، عبدالله بن شهاب‌الدين، الحاشیة علی تهذیب المنطق.
• مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه، ص۳۱۴.    
۲. فرصت شیرازی، میرزا محمد، اشکال ‌المیزان، ص۸۲-۸۴.
۳. تفتازانی، عبدالله بن شهاب‌الدين، الحاشیة علی تهذیب المنطق، ص۷۲.
۴. شهاب‌الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات، ص۱۲۳.
۵. گرامی، محمدعلی، منطق مقارن، ص۱۱۶.


منبع

[ویرایش]
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «وقتیه مطلقه»، تاریخ بازیابی۱۳۹۶/۴/۲۵.    






جعبه ابزار