عذاب (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



در آیات قرآن به عذاب و مجازات گناهکاران اشاره شده است.


معنای عذاب

[ویرایش]

عذاب به معناى مجازات و عقوبت‌ و نيز به معناى‌ ايجاد درد شديد است. در اصل ريشه لغوى عذاب‌ اختلاف است. برخى آن را از «عَذْب» دانسته كه بنابراين «عَذّبتُه» يعنى لذّت زندگى را از او گرفتم و برخى گفته‌اند: اصل تعذيب، زياد زدن با انتها و بند شلّاق است. گفتنى است كه عقوبتهاى مجرمانى‌ مانند دزد، زناکار و ... در مقاله کیفر (قرآن) بحث خواهد شد.
در اين مقاله، آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه‌هاى‌ «بأس»، «وبال»، «جزاء»، «عذاب»، «عقاب» و مشتقّات برخى از آنها و الفاظ و جملات با معانى مشابه استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آثار عذاب (قرآن)، ابزارهای عذاب (قرآن)، اتمام حجت و عذاب (قرآن)، اجبار به عذاب (قرآن)، احضار برای عذاب (قرآن)، استحقاق عذاب (قرآن)، استهزای عذاب (قرآن)، اشتراک در عذاب (قرآن)، افزایش عذاب (قرآن)، امر به عذاب (قرآن)، انتظار عذاب (قرآن)، انذار از عذاب (قرآن)، انواع عذاب (قرآن)، ایمنی از عذاب (قرآن)، ایوب و عذاب (قرآن)، بدا در عذاب (قرآن)، بشارت به عذاب (قرآن)، تأخیر عذاب (قرآن)، تخفیف در عذاب (قرآن)، تشبیه به عذاب (قرآن)، تشبیه عذاب (قرآن)، تکذیب عذاب (قرآن)، تناسب در عذاب (قرآن)، تهدید به عذاب (قرآن)، حتمیت عذاب (قرآن)، حقانیت عذاب (قرآن)، خوف از عذاب (قرآن)، درخواست عذاب (قرآن)، دفع عذاب (قرآن)، رفع عذاب (قرآن)، رهایی از عذاب (قرآن)، زمان عذاب (قرآن)، شرط عذاب (قرآن)، صفات عذاب (قرآن)، عبرت از عذاب (قرآن)، عجله در عذاب (قرآن)، عدالت در عذاب (قرآن)، عذاب آخرت (قرآن)، عذاب آسمانی (قرآن)، عذاب آشکار (قرآن)، عذاب استدراج (قرآن)، عذاب استیصال (قرآن)، عذاب برزخی (قرآن)، عذاب آزر (قرآن)، عذاب آل فرعون (قرآن)، عذاب ابلیس (قرآن)، عذاب ابولهب (قرآن)، عذاب احبار (قرآن)، عذاب استهزاگران (قرآن)، عذاب اشراف (قرآن)، عذاب اصحاب الجنه (قرآن)، عذاب اصحاب ایکه (قرآن)، عذاب اصحاب رس (قرآن)، عذاب اصحاب سبت (قرآن)، عذاب اصحاب فیل (قرآن)، عذاب اصحاب قریه (قرآن)، عذاب اقوام پیشین (قرآن)، عذاب امت‌های پس از نوح (قرآن)، عذاب امت‌های پیشین (قرآن)، عذاب اهل تکاثر (قرآن)، عذاب اهل کتاب (قرآن)، عذاب با آب (قرآن)، ابر عذاب (قرآن)، عذاب با باد (قرآن)، عذاب با برف (قرآن)، عذاب با خون (قرآن)، عذاب با دود (قرآن)، عذاب بادیه‌نشینان (قرآن)، عذاب با سنگ (قرآن)، عذاب با سیل (قرآن)، عذاب با شپش (قرآن)، عذاب با صاعقه (قرآن)، عذاب با صیحه (قرآن)، عذاب با طوفان (قرآن)، عذاب با غرق (قرآن)، عذاب با غل (قرآن)، عذاب با فرزند (قرآن)، عذاب با قحطی (قرآن)، عذاب با قورباغه (قرآن)، عذاب با مال (قرآن)، عذاب با مسخ (قرآن)، عذاب با ملخ (قرآن)، عذاب بدعت‌گذاران (قرآن)، عذاب برگزیدگان موسی (قرآن)، عذاب بنی‌اسرائیل (قرآن)، عذاب بنی‌قینقاع (قرآن)، عذاب بنی‌نضیر (قرآن)، عذاب بنی‌نضیر (قرآن)، عذاب پسر نوح (قرآن)، عذاب تحریفگران (قرآن)، عذاب تخریبگران مساجد (قرآن)، عذاب جنیان (قرآن)، عذاب حواریون (قرآن)، عذاب دروغگویان (قرآن)، عذاب زناکار (قرآن)، عذاب سامری (قرآن)، عذاب سفیانی (قرآن)، عذاب شیطان (قرآن)، عذاب طغیانگران (قرآن)، عذاب ظالمان (قرآن)، عذاب فرعون (قرآن)، عذاب فرعونیان (قرآن)، عذاب قاتلان (قرآن)، عذاب قارون (قرآن)، عذاب قوم ابراهیم (قرآن)، عذاب قوم تبع (قرآن)، عذاب قوم ثمود (قرآن)، عذاب قوم شعیب (قرآن)، عذاب قوم عاد (قرآن)، عذاب قوم لوط (قرآن)، عذاب قوم نوح (قرآن)، عذاب کافران (قرآن)، عذاب گمراهان (قرآن)، عذاب گناهکاران (قرآن)، عذاب مانعان مساجد (قرآن)، عذاب مجرمین (قرآن)، عذاب محاربان (قرآن)، عذاب در حال احتضار (قرآن)، عذاب مرتدان (قرآن)، عذاب مستضعفان (قرآن)، عذاب مستکبران (قرآن)، عذاب مسرفان (قرآن)، عذاب مسیحیان (قرآن)، عذاب مشرکان (قرآن)، عذاب مفسدان (قرآن)، عذاب مکذبان (قرآن)، عذاب منافقان (قرآن)، عذاب نصارا (قرآن)، عذاب هامان (قرآن)، عذاب همسران محمد (قرآن)، عذاب همسر لوط (قرآن)، عذاب یهود (قرآن)، عذاب در آخرت (قرآن)، عذاب در دنیا (قرآن)، عذاب در قیامت (قرآن)، عذاب غافلگیرانه (قرآن)، عذاب قیامت (قرآن)، عذاب مضاعف (قرآن)، عذاب ناگهانی (قرآن)، غفلت از عذاب (قرآن)، فدیه برای عذاب (قرآن)، فرار از عذاب (قرآن)، فعلیت عذاب (قرآن)، فلسفه عذاب (قرآن)، قدرت بر عذاب (قرآن)، گفتگو درباره عذاب (قرآن)، مأموران عذاب (قرآن)، مجادله درباره عذاب (قرآن)، مراتب عذاب (قرآن)، مشاهده عذاب (قرآن)، مصونیت از عذاب (قرآن)، موانع عذاب (قرآن)، موجبات عذاب (قرآن)، نجات از عذاب (قرآن)، نگرانی از عذاب (قرآن)، وعده عذاب (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ۱، ص ۵۸۵.    
۲. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۵۵۴، «عذب».    
۳. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۵۵۴، «عذب».    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲۰، ص۱۸۹، برگرفته از مقاله «عذاب».    


رده‌های این صفحه : عذاب | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار