• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فیء

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



‌فَی‌ءبمعنای بازگشت می باشد.


۱ - معنای لغوی فیء

[ویرایش]

فیئی مصدر از مادّه فاءَ، یَفیٌ از باب فَعَلَ یَفْعِلُ، در لغت به معنای رجوع و بازگشت‌می‌باشد و در سوره حجرات «... حَتَّی تَفی‌ءَ الی امْرِاللَّهِ...» به همین معنی است.
یعنی به امر خدا بازگردد و گردن نهد. نیز به معنای غنیمت و خراج استعمال شده است.

۲ - فیء در اصطلاح فقها

[ویرایش]

در اصطلاح فقها مالی از کافران است که بدون کارزار و جنگ و خونریزی عاید مسلمانان شده است، مثل جزیه، و خراج و مانند آنها.

۳ - دیدگاه علامه درباره فیء

[ویرایش]

علامه در تذکرةالفقها چنین گفته است: طبق آیه هفت سوره حشر (۵۸) «وَ ما افاءَ اللَّهُ عَلی رَسُولِهِ...» آنچه خدا به عنوان فیی‌ء به رسولش داد فییُ از مختصات رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و کسی است که بعد از او از ائمه (علیهم السلام) می‌باشد و برای دیگران حقّی نیست. وباید بااجازه این بزرگواران مصرف شود

۴ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. حجرات/سوره۸۷، آیه۹.    
۲. فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص ۲۰۰.    
۳. شیح طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فی فقه الامامیة، ج۲، ص۶۴.    
۴. علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۱۹.    
۵. طباطبایی، سید علی، ریاض‌المسائل فی تحقیق الاحکام بالدلائل، ج ۷، ص ۵۱۴.    
۶. الجد، ابن رشد، المقدمات الممهدات، ج۱، ص۳۵۵.    
۷. حجاوی، موسی بن احمد، الاقناع فی فقه الامام احمد بن حنبل، ج۲، ص۳۵.    
۸. علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۱۹.    


۵ - منبع

[ویرایش]

اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۹۸.    

رده‌های این صفحه : اصطلاحات اسلامی




جعبه ابزار