مستفتی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مستفتی، مقلِّدِ درخواست کننده فتوا از مرجع تقلید است.


تعریف

[ویرایش]

مستفتی، اسم فاعل باب استفعال و به معنای درخواست کننده فتوا است، و در اصطلاح، به معنای مقلدی است که از مرجع تقلید ( مفتی ) درخواست فتوا می‌نماید.
به بیان دیگر، مستفتی، کسی است که به واسطه نداشتن ملکه اجتهاد ، تقلید از مجتهد جامع الشرایط بر او واجب شده است (چه این که عامی محض باشد و هیچ یک از علومی را که در اجتهاد، به عنوان مقدمه معتبر است، دارا نباشد، یا این که برخی از این علوم را فرا گرفته، اما هنوز به ملکه اجتهاد دست نیافته باشد) و نسبت به حکم مسئله‌ای از مسائل شرعی، از مرجع تقلید خود، در خواست فتوا می‌نماید.
[۱] اصول الفقه الاسلامی، زحیلی، وهبه، ج۲، ص (۱۱۵۷-۱۱۵۶).
[۲] اصول الفقه، ابو زهره، محمد، ص۳۷۶.
[۳] مبادی الوصول الی علم الاصول، علامه حلی، حسن بن یوسف، ص۲۴۶.
[۴] اصول الفقه، زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، ج۴، ص (۲۴۸-۲۴۷).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. اصول الفقه الاسلامی، زحیلی، وهبه، ج۲، ص (۱۱۵۷-۱۱۵۶).
۲. اصول الفقه، ابو زهره، محمد، ص۳۷۶.
۳. مبادی الوصول الی علم الاصول، علامه حلی، حسن بن یوسف، ص۲۴۶.
۴. اصول الفقه، زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، ج۴، ص (۲۴۸-۲۴۷).


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۷۲۸، برگرفته از مقاله «مستفتی».    






جعبه ابزار